1 niedziela wielkiego postu 18Duch wyprowadził Jezusa na pustynię. A przebywał na pustyni czterdzieści dni, kuszony przez Szatana, i był ze zwierzętami, aniołowie zaś Mu służyli.

Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!»

Mk 1, 12-15

W Pierwszą niedzielę Wielkiego Postu czytamy krótki fragment z ewangelii wg św. Marka. Ten krótki, ale też treściwy fragment jest naszą wskazówką, jak przeżyć dany nam obecnie czas.

Jezus przez 40 dni przebywał na pustyni, gdzie jest kuszony. Ale nie zostaje sam, są przy nim ciągle aniołowie, którzy mu służą. Czas postu jest dla nas czasem wyjścia na pustynie naszego życia, czasem zrezygnowania z jakiejś wygody. Jest to moment naszej walki, walki z pokusami życia doczesnego. Mimo to, że pustynia jest czasem kuszenia i samotności my w naszej walce nie jesteśmy sami. Ciągle jest przy nas Ten, który również przeżywał czas pustyni i wraz z aniołami nam towarzyszą.

Dalej słyszymy: „Bliskie jest Królestwo Boże” oraz „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Te dwa zdania zdają się dać nam receptę na przeżycie nie tylko postu ale i całego życia. Czekamy na przyjście Bożego Królestwa, ale żeby je dobrze przyjąć musimy uwierzyć w to, co opisuje Ewangelia. Jeśli się nie nawrócimy, nie przyjmiemy odpowiednio Słowa Bożego, a zarazem Jego Królestwa.

Czas postu jest zatem szczególnym czasem, w którym możemy wyjść na pustynię naszego życia aby się prawdziwie nawrócić. Bliskie jest Królestwo Boże, nie czekajmy więc dłużej, zacznijmy się nawracać już dziś.

Magda

Góra strony