INFORMACJE OGÓLNE

Sakrament Małżeństwa udzielany się naszym kościele najczęściej w sobotę ale także w święta - a więc w dniach i godzinach wskazanych przez narzeczonych.

KATECHEZY – PORADNIE – ŚLUB
- informacje dla narzeczonych przygotowujących się do sakramentu małżeństwa www.wdr.diecezja.krakow.pl

Przygotowanie do małżeństwa
W sprawach zawarcia Sakramentu Małżeństwa narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej na trzy miesiące przed planowaną datą ślubu w celu spisania protokołu przedmałżeńskiego (datę ślubu można ustalić wcześniej).

Dokumenty:

  1. Świadectwo sakramentu chrztu świętego obydwu stron.
  2. Świadectwo bierzmowania.
  3. Strona owdowiała przynosi - akt zgonu współmałżonka.
  4. Indeks katechizacji lub świadectwo ukończenia nauki religii.
  5. Dowody osobiste.
  6. Dokument z USC stwierdzający brak przeszkód (w wypadku zawierania małżeństwa kościelnego wraz ze skutkami cywilnymi) - data wystawienia nie może przekraczać 6 miesięcy od daty ślubu.

Obowiązki narzeczonych: 

  1. Udział w konferencjach przedmałżeńskich (w Krakowie jest wiele miejsc gdzie odbywają się dni skupienia dla narzeczonych).
  2. Trzykrotne spotkania w poradni rodzinnej (działa również w naszej parafii).
  3. Odbycie dwukrotnej spowiedzi przedślubnej
    pierwsza
    - w tym tygodniu, w którym był spisany protokół przedmałżeński;
    druga
    - tuż przed ślubem, by w stanie łaski uświęcającej przystąpić do sakramentu małżeństwa).
  4. Rozmowa z kapłanem (ewentualny egzamin z wiedzy religijnej).
  5. Uzupełnienie wiadomości religijnych.
  6. Jeżeli narzeczeni chcą zawrzeć ślub tzw. konkordatowy zobowiązani są zgłosić się do USC i dostarczyć dokument zezwalający na pobłogosławienie małżeństwa ze skutkami cywilnymi.
  7. Dwukrotne spotkanie w kancelarii parafialnej:

1)

  • spisanie protokołu przedmałżeńskiego i stwierdzenie braku przeszkód małżeńskich,
  • wydanie prośby o wygłoszenie zapowiedzi do parafii zamieszkania narzeczonego(-ej),
  • ustalenie daty ślubu,
  • umówienie się na drugie spotkanie,
  • jeśli narzeczeni zawarli już kontrakt cywilny przynoszą także dokument z USC stwierdzający zawarty związek,
  • narzeczeni proszą Pana Organistę o oprawę muzyczną liturgii sakramentu małżeństwa a Pana Kościelnego o usługiwanie podczas ślubu.

2)

  • narzeczony(a) przynosi dokument o wygłoszeniu zapowiedzi przedmałżeńskich od własnego ks. Proboszcza stwierdzający brak przeszkód małżeńskich,
  • egzamin z głównych prawd wiary (mały katechizm) i rozmowa na temat konferencji przedmałżeńskich,
  • omówienie ceremonii zawarcia sakramentu małżeństwa,

 

W dniu ślubu 15 minut przed godziną zawarcia sakramentu małżeństwa świadkowie zgłaszają się do zakrystii by:

złożyć brakujące podpisy,

przynieść obrączki i karteczkę od spowiedzi,

Bezpośrednio po uroczystości złożenie podpisów - na dokumencie konkordatowym - przez nowożeńców, świadków i kapłana.

Fotografowie i operatorzy sprzętu audiowizualnego, którzy zamierzają wykonywać swoje czynności podczas celebracji liturgii, są obowiązani ukończyć kurs i otrzymać pisemne upoważnienie z Kurii Metropolitalnej. Ponadto winni zgłosić się do kapłana, który ma przewodniczyć celebracji, aby z nim uzgodnić wszystkie szczegóły związane z miejscem i sposobem wykonywania swej posługi.

*  *  *

REFLEKSJA

"Jezus rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela" (Mt 19, 5-6)
Należy przypomnieć, że dopiero Sakrament Małżeństwa pozwala na wspólne zamieszkanie i korzystanie z praw małżeńskich.
"Narzeczeni są powołani do życia w czystości przez zachowanie wstrzemięźliwości. Poddani w ten sposób próbie, odkrywają wzajemny szacunek, będą uczyć się wierności i nadziei na otrzymanie siebie nawzajem od Boga. Przejawy czułości właściwe miłości małżeńskiej powinni zachować na czas małżeństwa. Powinni pomagać sobie wzajemnie we wzrastaniu w czystości" (KKK 2350).
"Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę, całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu" (KPK 1055,1).
Małżeństwo będące głęboką wspólnotą życia i miłości nie jest instytucją czysto ludzką. Sam bowiem Bóg jest jego twórcą, gdyż stworzył człowieka z miłości i powołał go także do miłości trwałej i nieodwołalnej. Od samego początku Pan Bóg ustanowił małżeństwo jako trwały i nierozerwalny związek mężczyzny i kobiety. Według słów Chrystusa Pana, sam Bóg ich łączy:

"Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela" (Mt 19, 6).

Małżeństwo jako związek mężczyzny i kobiety został podniesiony przez Chrystusa do godności sakramentu. Przez ten sakrament chrześcijańscy małżonkowie stają się znakiem tajemnicy jedności i płodnej miłości, łączącej Chrystusa z Kościołem i w tej tajemnicy uczestniczą (por. Ef 5,32).

Małżeństwo jako sakrament powstaje poprzez zawarcie umowy małżeńskiej, czyli przez nieodwołalną zgodę obojga małżonków, w której oddają się oni sobie i przyjmują wzajemnie. Całkowitej wierności małżonków, a także nierozerwalności węzła małżeńskiego, wymaga zarówno szczególna wspólnota mężczyzny i kobiety, jak również dobro dzieci.

Autentyczna, prawdziwa miłość małżeńska z natury swojej nastawiona jest na zrodzenie i wychowanie potomstwa. Wypowiada się w dziecku. Dzieci są owocem miłości rodziców i "są najcenniejszym darem małżeństwa", a "rodzicom przynoszą najwięcej dobra" (KDK 50). Kościół zachęca, by małżonkowie w przyjmowaniu życia byli hojni.

"Mniejszym złem - mówi Jan Paweł II - jest odmówić swoim dzieciom pewnych wygód i korzyści materialnych, niż pozbawić je obecności braci i sióstr, którzy by mogli pomóc im w rozwoju swojego człowieczeństwa" (Nauczanie Papieskie 1979, tom II. str. 350).
"Małżonkowie, powołani do dawania życia, uczestniczą w stwórczej mocy i ojcostwie Boga" (KKK 2367).
"Jest natomiast wewnętrznie złe wszelkie działanie, które - czy to w przewidywaniu aktu małżeńskiego, podczas jego spełniania, czy w rozwoju jego naturalnych skutków - miałoby za cel uniemożliwienie poczęcia lub prowadziłoby do tego" (KKK 2370).
 

Celem małżeństwa jest: doprowadzenie do pełnego rozwoju i dojrzałości miłości między małżonkami, wzajemna pomoc w dążeniu do świętości i dojrzałości chrześcijańskiej, zrodzenie i wychowanie potomstwa.

Góra strony